Angelus Silesius (1624-1677) – piewca mądrości mistycznej

Johannes Scheffler znany jako Angelus Silesius (Anioł Ślązak) był wybitnym twórcą religijnym nurtu niemieckiej literatury barokowej. Był poetą, który przetworzył wiedzę i doświadczenie mistyczne, dawniejsze i mu współczesne, w poezję posługującą się śmiałymi antytezami i puentami. Dorobił się przydomku „piewcy mądrości mistycznej”. Dostrzeżono w jego twórczości jedno z najdoskonalszych wyrażeń mistycyzmu wykraczającego poza wszelkie konwencje. Polski poeta, tłumacz i twórca antologii „Święci poeci. Pieśni mistycznej miłości” Lucjan Siemieński (1807-1877), zauważył w jego twórczości odniesienia do polskiej literatury, którą zapewne znał. Angelus Silesius był inspiracją dla kilku pokoleń wybitnych poetów i myślicieli. Udało mu się – jak zauważył ks. . Richard Kijowski – w mistyce osiągnąć tę wielkość, którą uzyskał Mozart w muzyce. Czytaj więcej

Carl von Linné (1707-1778) – genialny systematyk, który uporządkował wiedzę o organizmach żywych

Można go postawić w jednym rzędzie z Arystotelesem i Darwinem, bo wywarł największy wpływ na rozwój biologii. Dzięki niemu przyrodnicy zaczęli posługiwać się wspólnym, uniwersalnym językiem. Był człowiekiem o ogromnej pewności siebie – świadczy o tym jego powiedzenie: „Bóg stworzył, Linneusz uporządkował”. Ze szwedzkim przyrodnikiem Karolem Linneuszem zetknął się każdy, kto choć trochę interesuje się przyrodą. Jego nazwisko (skrót „L.”) pojawia się jako autora taksonu w łacińskich nawach roślin i zwierząt. Bo to on właśnie był twórcą pierwszego nowoczesnego systemu klasyfikacji roślin i zwierząt. Wprowadził dwuimienne łacińskie nazewnictwo, w którym gatunek określony jest dwiema nazwami: rodzajową i gatunkową. Czytaj więcej

Profesor Heinrich Göppert (1800-1884) – botanik, obrońca starych drzew, dyrektor Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wrocławskiego

Współcześni nazywali go „śląskim Aleksandrem Humboldtem”. Był wybitnym niemieckim botanikiem i lekarzem, profesorem uniwersyteckim (również rektorem i dziekanem Wydziału Medycznego UWr), dyrektorem Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wrocławskiego we Wrocławiu. W dziejach zapisał się również jako pradziadek laureatki Nagrody Nobla z fizyki – Marii Göppert-Mayer. Czytaj więcej

Perła baroku – zespół pałacowo-parkowy w Goszczu

Porównywany jest do Wilanowa i Poczdamu. Należy do najokazalszych i rzadkich na Śląsku czteroskrzydłowych założeń pałacowych typu palladiańskiego. Architekturą nawiązuje do berlińskiej architektury rezydencjonalnej, pośrednio także – do założeń francuskich, angielskich i holenderskich. Z dawnej świetności rezydencji pozostały jednak ruiny oraz zamieszkałe obecnie budynki gospodarskie (gościnne). Zabytek ma burzliwą i fascynującą historię. Jego powojenne losy przypominają pałac w Kopicach koło Grodkowa, który podobnie jak Goszcz ocalał z pożogi wojennej i popadł w ruinę po 1945 roku…Na remont czekał 70 lat. Obecnie, dzięki środkom finansowym pozyskanym przez gminę Twardogóra unikatowy zabytek ma szansę na rewitalizację i nowy rozdział w swojej historii. Czytaj więcej

Anna Świdnicka (1339-1362) – jedyna księżniczka piastowska, która została cesarzową

O pięknej świdniczance przypomina kilkanaście średniowiecznych malowideł i rzeźb. Słynny poeta włoskiego renesansu Francesco Petrarka pisał do niej w liście: „Jesteś kobietą, która poprzez swą wiarę i mądrość zasłużyła na niepodzielną i trwałą miłość, jak żadna kobieta przed Tobą”. Anna Świdnicka była jedynym dzieckiem księcia świdnickiego Henryka, syna Bernarda świdnickiego i Kunegundy Łokietkówny. Była piękna, mądra i pobożna. Przez dziesięć lat wychowywała się na zaprzyjaźnionym z Piastami dworze węgierskim, pod okiem Elżbiety Łokietkówny. Czytaj więcej

Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wrocławskiego we Wrocławiu

Wrocław to obok pięknej, wielkomiejskiej metropolii ponad 2 tys. ha lasów, 26 parków, trzy duże ogrody, skwery i zieleńce. I mnóstwo magnolii. Ta roślina jest najbardziej charakterystycznym krzewem (drzewem) Wrocławia. Kwiat magnolii służył nawet jako logo telewizji wrocławskiej. Czytaj więcej

Maria Cunitz (1610 -1664) – śląska Pallas, wybitna astronomka

Była najbardziej znaną kobietą – naukowcem od czasów Hypatii z Aleksandrii, wybitnej starożytnej astronomki i matematyczki. Współcześni zwali ją „Śląską Ateną Pallas” lub „Drugą Hypatią”. Johann Caspar Eberti w 1727 r. w swojej książce o sławnych kobietach na Śląsku napisał: „Cunicia (Maria) albo Cunitzin, córka sławnego pana Henryka Cunitiego, […]. Uczona niewiasta, błyszcząca zarazem jak królowa pośród śląskich niewiast, mówiła siedmioma językami: niemieckim, włoskim, francuskim, polskim, łaciną, greką i hebrajskim, była doświadczona w muzyce i potrafiła sporządzić piękny obraz. Przy tym była bardzo zajęta astrologią […]; rozważania astronomiczne były jej największą przyjemnością”. Dziś mówi się o niej „Kopernik w spódnicy”. Czytaj więcej

Witelon – pierwszy w dziejach Śląska uczony, który wywarł ogromny wpływ na rozwój nauk eksperymentalnych i stosowanych

Był jednym z najwybitniejszych polskich naukowców XIII wieku. Twórcą podstaw psychologii spostrzegania i pierwszym polskim uczonym znanym w największych ośrodkach naukowych ówczesnej Europy. Zajmował się fizyką, matematyką, filozofią i optyką. Był pierwszym znanym uczonym, piszącym o sobie „in nostra terra, scilicet Polonia” – czyli z naszej ziemi, to znaczy Polski. Od 2003 r. jego imię nosi Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Legnicy. Uczony jest również bohaterem powieści łódzkiego prozaika Witolda Jabłońskiego Gwiazda Wenus Gwiazda Lucyfer (2003-2007). Czytaj więcej

Wanda Rutkiewicz (1943-1992) – wybitna himalaistka

Żyła tak jak chciała. Nigdy nie odpuszczała. Jako trzecia kobieta na świecie i pierwsza Polka weszła na Mount Everest, najwyższy szczyt Ziemi. Była też pierwszą kobietą na świecie, która zdobyła K2. Zdobyła osiem z 14 ośmiotysięczników. Zginęła w Himalajach podczas zdobywania 9 ośmiotysięcznika. 25 maja, tuż przed Dniem Matki o jej zaginięciu i śmierci dowiedziała się jej matka. Do końca życia na nią czekała… Wanda Rutkiewicz w wywiadach mówiła o sobie: „jeśli igram ze śmiercią, widocznie tego potrzebuję. Kocham przyrodę i ryzyko, one są częścią mojego życia”. Czytaj więcej

Lipa sądowa na Zamku Grodno w Zagórzu Śląskim

Lipa szerokolistna (Tilia platyphyllos) rosnąca na Zamku Grodno uważana za lipę sądową. Odbywały się pod nią sądy władcy nad poddanymi. Jest swoistym reliktem średniowiecznego wymiaru sprawiedliwości i ciekawym elementem dziedzictwa niematerialnego Historyczne drzewo ma ponad 500 lat, ok.  610 cm w obwodzie i 16 m wysokości. Ma status pomnika przyrody.

Lipa sądowa rośnie na dziedzińcu dolnego Zamku Grodno w Zagórzy Śląskim w województwie dolnośląskim. Czytaj więcej