Na północno-wschodnim krańcu Teneryfy, z dala od zatłoczonych kurortów, rozciąga się jedno z najbardziej niezwykłych miejsc całego archipelagu – Rezerwat Biosfery Masywu Anaga (Macizo de Anaga). To kraina, która wygląda jak żywa pamiątka z odległej przeszłości. Góry spowite mgłą, głębokie wąwozy, wiecznie zielone lasy i dramatyczne klify opadające prosto do Atlantyku sprawiają, że każdy zakręt drogi odsłania nowy, spektakularny widok. Czytaj więcej
Archiwum Tagu: las
Anaga – zielone serce Teneryfy
Są na Teneryfie miejsca, które zachwycają pięknymi plażami i słoneczną pogodą, ale jest też Anaga – kraina, która urzeka swoją dzikością, ciszą i niezwykłą przyrodą. To właśnie tutaj można zobaczyć zupełnie inne oblicze wyspy. Zamiast wulkanicznych pustkowi czekają gęste lasy, głębokie wąwozy, malownicze doliny i spektakularne klify opadające wprost do Atlantyku. Czytaj więcej
Posto Florestal Fanal – najstarszy las wawrzynowy na Maderze
Teraz, gdy od 11 października 2023 r. zachodnia część rajskiej Madery płonie, każdy kto tam był z trwogą w sercu myśli o unikatowym Lesie Fanal (Posto Florestal Fanal). Czy uda się ochronić światowe dziedzictwo UNESCO? Czy lasy laurowe przetrwają? Czy zostaną już tylko wspomnieniem na pięknych fotografiach? Jak niewiele trzeba, aby to co cenne zniknęło na zawsze… Tych niepokojących myśli nawet nie koi informacja, że maderskie służby ujęły podpalacza… Czytaj więcej
Ribeiro Frio i czar lasów pierwotnych na Maderze
Ta niewielka miejscowość zanurzona jest w urokliwym górskim krajobrazie wulkanicznej wyspy pośród pierwotnych lasów wawrzynolistych. Słychać tu szum potoku, od której ukuto nazwę osady. Jest tu idyllicznie. Spacerując po prastarych laurissilva, można sobie wyobrazić jaki krajobraz wyspy zastali pierwsi portugalscy osadnicy na początku XV wieku. A oprócz zapierających dech w piersiach górskich widoków wrażenie robi odczuwalna wilgotność powietrza, która wzrasta wraz z wysokością. Czytaj więcej
Las jako przestrzeń kulturowa – między światem a zaświatami
„Szła dzieweczka do laseczka” to jedna z najbardziej znanych pieśni biesiadnych. Spopularyzował ją Zespół Pieśni i Tańca „Śląsk”, a napisana została przez nieznanego autora prawdopodobnie w pierwszej połowie XIX wieku na Śląsku. W 1863 r. lekarz, entomolog i zbieracz śląskich pieśni, Juliusz Roger, opublikował ją w zbiorze pieśni z Górnego Śląska, jako pieśń myśliwską. Utwór ten zaintonował śląski artysta Grzegorz Płonka podczas wykładu Profesor Katarzyny Smyk w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Jana Pawła II w Opolu. Czytaj więcej