W portugalskiej duszy od wieków drży nuta melancholii. Nazywa się fado – od łacińskiego fatum, czyli los. To więcej niż gatunek muzyczny – to stan ducha, filozofia życia zapisana w dźwiękach, westchnienie narodu skazanego na życie między potężną Hiszpanią u swoich pleców a bezkresnym oceanem, który był jednocześnie bramą do świata i jego brutalnym końcem. Ta wyjątkowa geografia, ta perspektywa kogoś, kto zawsze spogląda na horyzont, zrodziła coś, czego nie da się w pełni przetłumaczyć na żaden inny język: saudade – poczucie tęsknoty, melancholii, pragnienia za czymś, co minęło i już nigdy nie wróci, a może nigdy nawet nie istniało. To uczucie, które Portugalczycy noszą w sobie jak najgłębszy sekret, a fado jest jego najczystszym wyrazem. Czytaj więcej →